നാട്ടില്നിന്നൊരു കുറിപ്പ് - രണ്ട്
>> Saturday, August 11, 2007
റോഡ് റിപ്പയര്:
കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ ദിനപ്പത്രങ്ങള് ഒരു “സന്തോഷ വാര്ത്ത“യുമായാണ് ഇറങ്ങിയത്. ലോകത്തിലേക്കും തല്ലിപ്പോളി റോഡുകളാണ് കേരളത്തിലേത് എന്നും, എത്രയും പെട്ടന്ന് അവ സഞ്ചാര യോഗ്യമാക്കാന് ഗവര്മെന്റിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും സത്വരനടപടികള് തുടങ്ങണമെന്നും ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവിട്ടിരിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു ആ സന്തോഷവാര്ത്ത. അതേ തുടര്ന്ന് ഗവര്മെന്റ് അടിയന്തിരമായി ക്വൊട്ടേഷനുകളും ക്ഷണിച്ചു. പക്ഷേ കോണ്ട്രാക്റ്റര്മാരുടെ നിസ്സഹകരണം കാരണം ഒരൊറ്റ ടെന്റര്പോലും ലഭിച്ചില്ലത്രേ! എന്തു ചെയ്യാം. കേരളത്തിന്റെ വിധി പൊട്ടിപ്പോളിഞ്ഞ റോഡുകള് തന്നെ. പ്രവാസിയുടെ ചുരുങ്ങിയ അവധിദിവസങ്ങളുടെ ഭൂരിഭാഗം സമയവും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഈ റോഡുകളിലൂടെ ഒച്ചിഴയുന്ന വേഗത്തിലുള്ള സഞ്ചാരമാണെന്നതില് സംശയമില്ല. 
കാര്യമിങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നാലും, നല്ല രീതിയില് ടാര്ചെയ്ത്, ഇതുവരെ പൊട്ടിപ്പൊളിയാത്ത ചില റോഡുകളും യാത്രകള്ക്കിടെ കണ്ടു. ശബരിമല - എരുമേലി റോഡ്, കായംകുളം - അടൂര് റോഡ്, പുനലൂര് - കുളത്തൂപ്പുഴ റോഡ് തുടങ്ങിയവ. ലെവലിംഗ് മെഷീന് ഉപയോഗിച്ച് ടാര് ലെവല് ചെയ്ത് ഈ റോഡുകളിലൂടെയുള്ള യാത്ര, കേരളത്തിലെ മറ്റു റോഡുയാത്രകളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ മെച്ചം തന്നെ. 
സീറ്റ് ബെല്റ്റ്:
ഓഗസ്റ്റ് ഒന്നു മുതല് കേരളത്തില് കാറുകളില് (പുതിയ മോഡലുകളീല് മാത്രം) മുന്സീറ്റ് യാത്രക്കാര് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ധരിക്കുന്നത് നിര്ബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. നല്ലകാര്യം. പക്ഷേ പുതിയ എന്തു തീരുമാനം വരുമ്പോഴും അതിനു പുല്ലുവില കല്പ്പിച്ച് തള്ളുന്ന മലയാളികള് ഈ തീരുമാനത്തിനും അത്രയും പ്രാധാന്യമേ നല്കിയിട്ടുള്ളൂ. പലര്ക്കും ഇതിന്റെ ഉപയോഗമോ, അപകടസമയത്ത് അതെങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു എന്നോ അറിയില്ല. ബൈക്ക് യാത്രക്കാര്ക്ക് ഹെല്മറ്റ് നിര്ബന്ധമാക്കി നാളുകള് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോള് അതുപയോഗിക്കുന്ന ബൈക്ക് യാത്രക്കാരുടെ എണ്ണം തുലോം കുറവ്. അതുപോലെതന്നെയാവും ഈ സീറ്റ്ബെല്റ്റ് നിര്ബന്ധവും എന്നു തോന്നുന്നു.
വഴിമുടക്കി ജാഥകള്:
രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം മുമ്പ്, ഒരു ദൂരയാത്രയ്ക്കിറങ്ങിയതാണ്. കാറിലാണ് യാത്ര. വഴിയില് വച്ച് റോഡ് ബ്ലോക്ക്. മുന്പില് കുറേ വാഹനങ്ങള് മന്ദം മന്ദം നീങ്ങുന്നു. കൂട്ടത്തില് വളരെ ദൂരം പോകേണ്ട ബസുകളുണ്ട്, പോലീസ് വാഹനങ്ങളുണ്ട്. കാര്യമന്വേഷിച്ച് കുറേ മുമ്പിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോള് കണ്ട കാഴ്ചയോ? അന്പതു പേരില് താഴെ ആളുകളുള്ള ഒരു ജാഥാ കടന്നു പോകുന്നു. റോഡിന്റെ വീതി മുഴുവന് അപഹരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇവരുടെ യാത്ര. 
മുഷ്ഠി ചുരുട്ടി വായുവിനെ വൃഥാ ഇടിച്ചുകൊണ്ട് മുദ്രാവാക്യങ്ങളും മുഴക്കുന്നുണ്ട്. നിയമപാലകര് ലാത്തിയും, ചൂരല് പരിചകളുമായി പിന്നാലെയും. ഒരു മണിക്കൂറ് അങ്ങനെ പോയിക്കിട്ടി. എന്തൊരു രാഷ്ട്രീയ അവബോധം! ജാഥകള് ഒറ്റവരിയായി പോയാല് എന്തെങ്കിലും അബധമുണ്ടോ? ആ...?
ഓണപ്പിരിവ്:
ഓണമായതോടുകൂടി പിരിവുകാരുടെ വരവും ആരംഭിച്ചു. ഗള്ഫ്കാരുടെ വീടൊക്കെയായാല് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന തുകയും കൂടും. കഴിഞ്ഞ ദിവസം വീട്ടിലെത്തിയ പിരിവുകാര്ക്ക് തുകനല്കിയശേഷം രസീതുകുറ്റി എഴുതുന്ന ആള് ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങള് എന്നെ ചെറുതായി ഉലയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. പേരും വീട്ടുപേരും പറയാന്...!! ഇതു പട്ടണത്തിലല്ല, ഒരു തനി ഗ്രാമപ്രദേശത്തു നടന്നതാണ്. ആളുകള് പരസ്പരം ഗൃഹനാഥന്റെ പേരും വീട്ടുപേരുമൊക്കെ അറിയുന്ന ഗ്രാമത്തില്. പിരിവിനു വരുന്ന ആള്ക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില് വീട്ടുകാരെ പരിചയമുള്ള ഒരാളെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കില് പിരിവിനെത്തുന്നതെന്തിന് എന്ന ചോദ്യം അവരോട് ചോദിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു, ഉത്തരമില്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും.
